وقوع بیماریهای عفونی نوپدید و بازپدید که مستعد تبدیل به پاندمی بعدی هستند تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله رفتار انسان، سازگاری میکروبی، اکولوژی، جهانی شدن و زیرساخت های بهداشت عمومی قرار دارد. علاوه بر این، بیشتر این عوامل می‌توانند با افزایش تعداد جمعیت انسانی، ازدحام بیش از حد در شهرهایی با بهداشت نامناسب، افزایش سفرهای بین‌المللی ، تغییردر پردازش مواد غذایی، و افزایش قرار گرفتن انسان در معرض حشرات و مخازن میکروبی در طبیعت مرتبط باشند.

گزارشها نشان می دهد که 75٪ از تمام بیماریهای نوپدید شناخته شده از نوعی مخزن حیوانی منشاء می گیرند. برخی از نمونه های بیماری مشترک بین انسان و دام عبارتند از HIV/AIDS، SARS، MERS، تب های خونریزی دهنده، بیماری لایم، طاعون، و آنفلوانزای مرغی یا خوکی. هر یک از این بیماریها علت منحصر به فرد و مسیر انتقال مستقیم یا غیرمستقیم دارند. انسان ها به دلیل تماس نزدیک با حیوانات بدون علامت یا بیمار حامل پاتوژن جدید، شانس زیادی برای آلوده شدن دارند. علاوه بر این، کنترل موثر بیماریهای مشترک بین انسان و دام به ویژه دشوار است، زیرا تشخیص بیماری مشترک بین انسان و دام اغلب تا زمانی که یک شیوع بیماری به صورت گسترده ادامه داشته باشد، رخ نمی دهد. 

با توجه به علت شناسی بیماریهای نوپدید و بازپدید و نیاز به یک پاسخ پیچیده و بین رشته ای برای کاهش تأثیر بیماری، انتخاب رویکرد سلامت واحد «One Health» اجتناب ناپذیراست .  

در نهایت خود مراقبتی مهمترین راه پیشگیری از ابتلا به بیماری است . عمده ترین راههای پیشگیری از بیماری های عفونی عبارتند از: رعایت اصول خودمراقبتی، رعایت اصول کنترل عفونت، رعایت اصول بهداشت فردی و اجتماعی، مراجعه به موقع به پزشک، رعایت دستورالعمل های بهداشتی در هنگام مسافرت به خصوص به مناطق یا کشورهای آلوده و پرهیز از خوددرمانی