این مقاله به افزایش بار اختلالات روانی در ایران و گروه‌های آسیب‌پذیر مانند افراد تنها،اقلیت‌ها و افرادی که با مشکلات اقتصادی رو برو هستند اشاره می‌کند. همچنین، مراحل و تلاش‌های سیاست‌گذاران برای بهبود سلامت روان در ایران، از جمله ایجاد کلینیک‌ها و مراکز مراقبت سلامت روان و گسترش حمایت‌های اجتماعی، مورد بررسی قرار می‌گیرد. در نهایت، نویسندگان بر اهمیت حل چالش‌های اجتماعی-اقتصادی، افزایش بودجه لازم برای اجرای برنامه‌های سلامت روان، بهبود زیرساخت‌های مرتبط با سلامت روان و گسترش مراکز سلامت روان جامعه-محور(سراج) تاکید می‌کنند.